içeriğe geç
alettin

defterimde ne var?

karl-gu-n2

Her şeyden önce çiziyorum, boyuyorum.

Merak, her canlının doğasında var. Soru sormak ise şu an bildiğimiz kadarıyla yalnızca insanın yaptığı bir şey. Bazı insanlar araştırarak, kimi deneyler yaparak, kimi düşünerek cevaplar ve yeni sorular arıyor.

Ben defterlerime merak ettiğim soruları çiziyorum, sonra dijital olarak düzenliyorum. Burada merak ettiğim ve fakat cevaplarını aramadığım sorular var. Resim yaparken sorulardan ve boşluktan sıkça faydalanırım; bilirim ki bazı boşluklar doldurulmaz, bazı sorular cevaplanamaz.

birinci defter · 2016 · dokuz iş

GÖĞ

img_0592

çünkü insan büyümez, göğerir

Çocukluğumdan beri arkadaşlarımla göğe bakmaya gideriz. Uşak'ta, Eskişehir'de, Van'da, gittiğim her yerde. İstanbul'a gelince fark ettiğim ilk şey şu oldu: burada insanların göğe bakacak bir yeri yok.

Sonra düşünmeye başladım. Bakışlar, görüşler, gülüşler, duyuşlar nerede birikir? Bir sıkıntıyla kendi içine bakamayanlar nereye bakarlar?

"Beni kendimden bir gök saklıyor."

GÖĞ defterinden · sözü Olcay Özmen'in

ikinci defter · 2019 · on iş

Geceyi Alkışlayanlar

Üç bin kişilik bir salonda, önemli bir konuşmanın ortasında ne diyeceğimi unuttum. Sustum. İnsanlar alkışlamaya başladı.

Alkışlanmanın garip bir hissi var. O an neden alkışlandığımı anlamadığım için seyirciye sordum: "Beni neden alkışladınız?" Sonra kendime sordum: sadece var olduğu için neyi alkışlarsınız? Yaşam, insan, zaman, evren, ışık, gece?

Ben geceyi alkışlardım. Bu defter o yüzden geceyi alkışlayanların defteri.

"Herkes kendi zindanında matemini tutar."

İlhan İrem

üçüncü defter · 2021 · on üç iş

Dünyanın Bu Hali

img_8742

İçinde bulunduğun dünyanın bu hali nereye gidecek, nerede bitecek, bir bilen yok mu? Neydi bu alemin sonu?

Bu defter, arkadaşlarımın yazıp bestelediği "Dünyanın Bu Hali" şarkısının defteri.

Bu gezegen evrende yaşayabileceğimiz tek yer. Ama soğuğu donduruyor, sıcağı yakıyor; yüksekten düşünce, suyun içinde fazla kalınca, daha başka koşullarda sürekli bir sona götürüyor bizi.

Ya hepimiz yeryüzüne sıkışıp kaldıysak?

dördüncü defter · 2013 · on altı iş

Tamamlanma Arzusu

20141005_183545

İnsan, yaşama doğuştan mı eksik gelir?

Mezopotamya'nın en eski hazinelerinden biri olan erbane sadece bir çalgı değil; doğuma ve ölüme eşlik eden bir ses.

Van'da dört sene yaşadım, Türkiye'yi defalarca baştan aşağı gezdim. İnançlardan ve yargılardan bağımsız olarak doğudaki tarikatları ziyaret etme, "zikrullah" dedikleri vecd halindeki insanları gözlemleme şansım oldu.

Ben de Şah Hatayi'nin yazdığı, Erkan Oğur'un ses olduğu gibi "eksiklik kendi özümde" demeye geldim. Tamamlanma arzusuyla çizdim.

Bu defter Erkan Oğur'a ithaftır. Eser adları Şah Hatayi'nin deyişinden. Kırk iki resimlik serinin on altısı burada.

beşinci defter · 2022 · sekiz iş

8. Sancım

Sahi biz neyi hatırlayacaktık?IMG_0695

Bir şeyi unutursun ama unuttuğunu bilirsin. Dilinin ucunda durur, adını koyamazsın. İçimizde hep böyle şeyler var; kaybolmamış, yalnızca hatırlanmayı bekleyen.

Sancı da öyle bir haberci. Bir yerin ağrıdığında orada bir şey olduğunu anlarsın; ağrımayan yeri fark etmezsin. Belki hatırlamak da böyle bir şey: önce sızlar, sonra adını bulur.

Defterin adı sekizinci sancı. Ama içinde birinci var, üçüncü var, dördüncü, altıncı, yedinci, dokuzuncu var. Sekizinci yok. Aradığım, adını koyduğum, defteri üzerine kurduğum sancı; çizemediğim tek sancı.

Bu defter hatırlanmak üzere unutulmuş şeylerin defteri.

altıncı defter · 2012 · yedi iş

Bu Kimin Uykusu?

Van depreminde fiziksel bir göçükte kalmadım. Ama hayatım bir süre ağır bir manevi yıkıntıya döndü. Ölenler, kalanlar, vedalar, aramalar, beklemeler.

Depremden birkaç ay sonra yoğun kaygı ve uykusuzluk başladı. Uyku ile uyanıklık arasında geçen dört günün sonunda defterime şunu düştüm:

"Uyuyamıyorum. Bu kadar uykum varken uyuyamıyorsam, bu benim uykum olamaz. Ama içimde derin bir uyku var. Benim uykum olsa uyurum. Demek ki içimde başka birinin uykusu olmalı. İçimde başka birisi mi var?"

pexels-engin-binbas-3366435-9534798